السلام علیک یابن الهداة المهدیین

کاروان حاجیان صبح روز سه‌شنبه 28 ذی‌القعدة سال دهم هجری قمری، هفتم اسفند سال دهم هجری شمسی، 26 فوریه سال 632 میلادی، به “عَرْج” رسید. این قافله هنوز امیرالمؤمنین علیه السلام را به همراه ندارد. آن حضرت به امر پیامبر صلی‌الله علیه و آله با گروهی از مسلمانان- برای تعلیم احکام الهی اسلام و نیز حلّ اختلافی که بین اهل یمن پیش آمده است- به سوی آن دیار راهی شده‌اند و اینک با رسیدن نامة رسول خدا و دستور جدید، به همراه 90 سرباز به سوی مکّه عازمند.
شانزده ماه پیش نیز که پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله به قصد غزوة تبوک مدینه را ترک کردند، امیرمؤمنان علیه السلام ایشان را همراهی نمی‌کردند. آن روز، خطر فتنة منافقان و کارشکنان آن چنان در مدینه احساس می‌شد که رسول خدا صلی‌الله علیه و آله سنگر مدینه را به داماد خویش سپردند و با به جا گذاشتن شیر خدا، راهی نبرد شدند. منافقان- که نقشه‌های شوم خود را نقش بر آب می‌دیدند- چنین شایع کردند که فرزند ابوطالب برای پرهیز از گرما و سختی سفر، لشکر را همراهی نمی‌کند! این سخن بر قهرمان اسلام گران آمد. به پیشگاه پیامبر خدا‌ صلی‌الله علیه و آله شتافت و لب به شکوه گشود. آنجا بود که پیامبر فرمودند:

« أنتَ مِنّی بِمَنزلَه هارونَ مِن مُوسی إلّا أنَّهُ لا نَبیَّ بَعدیِ»1

«تو برای من همانند هارونی برای موسی؛ جز آن که پس از من پیامبری نیست.»

علی جان…! بمان که مدینه بی‌تو، همانند کشتی بی ناخداست و طوفان حوادث آن را واژگون خواهد ساخت.

السلام علیک یابن العلوم الکامله

دوشنبه 27 ذی‌القعدة سال دهم هجری قمری، ششم اسفند سال دهم هجری شمسی، 25 فوریه سال 632 میلادی

امروز دوشنبه 27 ذی‌القعده، کاروان حج به کاروان‌سالاری پیغمبر به “ عِرقُ الظُّبْیه” رسید. سپس در “رَوْحاء” توقف مختصری کرد. از آن جا برای نماز عصر به سویِ “مُنْصَرَف” رفت. هنگام نماز مغرب و عشا، کاروانیان در “مُتَعَشّی” پیاده شدند و شام را همان جا صرف کردند. سپس حرکت کردند و برای نماز صبح به “أَثایَه” رسیدند.1 اوّلین و آخرین حجّ نبوی، بر پایة حکم و وحی آسمانی شکل گرفت و به دستور قاطع خداوند مبنی بر ابلاغ حکم وصایت و امامت صورت پذیرفت:  «یا أَیُّها الرَّسولُ بَلِّغ ما أُنزلَ إلَیکَ مِن ربِّک و إنْ لَم تَفعَلْ فَما بلَّغْتَ رِسالَتَه» (مائده/67)2«ای پیامبر! آن چه را که از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ابلاغ کن که اگر انجام ندهی، رسالت او را نرسانده‌ای.» شگفتا…! این چه پیغامی است که اگر ابلاغ نگردد، رسالت همچنان ناقص می‌ماند و تلاش بیست و سه سالة پیامبر عزیز اسلام صلی الله علیه و آله، با تمام سختی‌ها، جنگ‌ها، ناکامی‌ها و...، بی‌ثمر خواهد بود؟ همراه کاروان باشیم، تا آن پیام را بشنویم

السلام علیک یابن البدور المنیره

 امروز، شنبه، 25 ذی‌القعدة سال 10 هجری، مطابق 23 فوریة سال 632 میلادی و چهارم اسفند ماه است. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله برای سفر حج اعلان رسمی کرده‌اند و این اوّلین و آخرین حجّ پیامبر صلی الله علیه و آله است و به دستور آن حضرت، منادیانی به اطراف مدینه رفته‌اند تا همگان بدانند و پیامبر رحمت را همراهی کنند.اینک کاروان بزرگ حج، به قافله‌سالاریِ برترین مخلوق آفرینش، به سوی مهبط وحی، مکّه حرکت می‌کند.... به دستور آن حضرت مردم لباس احرام برداشته‌اند. آن بزرگوار خود نیز غسل کرده و کاروان را هدایت می‌فرمایند.اهل بیت پیامبر صلی‌الله علیه و آله، صدّیقة کبری فاطمة زهرا علیها السلام و حسنین علیهما السلام، همراه این کاروان خواهند بود و همچنین همسران رسول خدا صلی الله علیه و آله که سوار بر هودج‌های شتران با قافلة حج رهسپارند.
قافلة عظیم حج، از مدینه خارج می‌شود و جمعیّتی بالغ بر هفتاد هزار نفر پیاده و سواره، در 7 کیلومتری مدینه و 486 کیلومتری مکّه در محلّی به نام “ذوالحُلَیْفه” یا “آبارْعلی” جایی که امروز مسجد شجره نامیده می‌شود، متوقّف شده و به دستور پیامبر احرام بسته‌اند و به سوی حرم امن الهی راهی می‌شوند2 تا آداب حج را بیاموزند و بدانند که در نبود پیامبرشان، خداوند چراغ هدایت خویش را همچنان روشن و درخشان نگاه خواهد داشت و تا قیام قیامت، کسی در میان مردمان خواهد بود تا حلقة اتّصالِ زمینیان با آسمان باشد…

السلام علیک یابن البدور المنیره

حرم بقیع را دوباره می سازیم

یوم الهدم
یوم الهدم یعنی روز ویران کردن ...
در هشتم شوال سال 1344 هجری قمری پس از اشغال مکه ، وهابیان به سرکردگی عبدالعزیزبن سعود روی به مدینه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر ، سرانجام آن را اشغال نموده ، مأمورین عثمانی را بیرون کردند و به تخریب قبور ائمه بقیع و دیگر قبور هم چنین قبر ابراهیم فرزند پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله و سلم – قبور زنان آن حضرت ، قبر ام البنین مادر حضرت اباالفضل العباس – علیه السلام – و قبر عبدالله پدر پیامبر و اسماعیل فرزند امام صادق – علیه السلام –  و بسیاری قبور دیگرپرداختند . ضریح فولادی ائمه بقیع را که در اصفهان ساخته شده بود و روی قبور حضرات معصومین امام مجتبی ، امام سجاد ، امام باقر و امام صادق – علیهم السلام – قرار داشت را از جا در آورده ، بردند . اما این اولین حمله آنان به مدینه نبود . آنان در سال 1221 هجری نیز یک بار دیگر به مدینه هجوم برده ، پس از یک سال و نیم محاصره توانسته بودند آن شهر را تصزف کنند و پس از تصرف اقدام به غارت اشیای گرانبهای حرم پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – و تخریب و غارت قبرستان بقیع نمودند .