سلام بر محمد (ص) و برپادارنده دین او (عج الله)

به نام دادار هدایت گر

 

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد                                                               

                                              دل رمیده ما را انیس و مونس شد                     

نگار من به مکتب نرفت و خط ننوشت                                                                 

                                                بغمزه مسئله آموز صدمدرس شد                     

 

میلاد با سعادت فخر خلقت ، رحمت برای جهانیان ،حضرت ختمی مرتبت ،محمد مصطفی که سلام خدا بر او و خاندان پاکش باد و فرزند بر حقش صادق آل محمد ،حضرت امام جعفر صادق (ع)بر مولایمان حضرت ولیعصر (عج)و همه مسلمانان جهان مبارک و میمون باد.                                                                       

                                                                                                        

شبی چون شب قدر فرا رسید از فراز کوههای نور ستارگان درخشان آسمان با روشنی افزونتری بسان نورافکنهای خیره کننده سراسر زمین را هاله وار احاطه کرده و یزدان گیتی را بتحول سعد بشارت می داد.مردی عرب از بادیه داخل مکه گردیده فریاد می زد :ای ساکنان شهر چه خفته اید سراسر بیابان جزیرة العرب را نور و فروغ شیدان شید روشن کرده ،تابش ستارگان چشم بشر را خیره کرده است.                                                                                     

امشب چه شبی است ،شب نور شب برآورده شدن خواسته ها و نیل به آرزوهای بشر از پس قرنهای مذلت و تاریکی و جور و جنگ و جهل و بی دینی است،بشری بهوجود ذیجود خود جهان را منور می سازد که تا تابش و چرخش و گردش ستارگان و کهکشانها ادامه دارد چنین برکتی نصیب دنیا نشده و نیامده است با وجود مقدس او نوع بشر فخر خلقت گردید.آمنه آمنه باهره گلگونه حنانه در غنچه جوانی و زیبایی چون گل گلاب بربستر نرمی با جلال و شکیبایی غنوده بود . اندیشه های دور ودراز غم و ناامیدی وشادی امیدواری سراسر وجودش را آتشین کرده بود .او می دانست که امشب فرزند عزیزش متولد می شود ،هاتفی غیبی چند بار در گوش او فرا خوانده بود :ای آمنه ،تو بفرزندی حامله هستی که خواجه کونین ، پیغمبر زمین و جد ثقلین است بگو من آنرا به خداوند بزرگی که خالق کا ئنات است می سپارمو ازشر هر حاسدی که به او حسد کند به او پناه می برم که صمد و یگانه و بزرگ است.آمنه که چند بار این ندای هاتف غیبی را شنیده بود با خود در اندیشه فرح انگیزی فرورفته شگفت انگیز با خود می گفت :چگونه ممکن است طفلی که من در بطن خود دارم نه پدر دارد و نه از مال دنیا بهره مند است پیغمبر زمین ،خواجه کونین و سید ثقلین شود و خموشانه و ساکت در دل این دعا را تکرار می کرد :دور از شر هر بد خواه رشکین به خداوند بزرگ می سپارم

اکنون یقین داشت وضع حمل نزدیک است با اینکه دردی احساس نمی کرد از روی حساب ماه وروز و الهامات و هاتف غیبی دانست بزودی بچه به دنیا می آید در تمام مدت بارداری سنگینی حمل را احساس نمی کرد                                                          

آمنه تنها بود کم کم  احساس درد ولادت می کرد او نمی دانست چه کسی را به کمک طلبد چون هم خانه ای او فاطمه دختر عبدالله ثقفی ،نیز در خواب بود جهان ساکت ؛ و آرامش دلپذیری بر دنیا حاکم بود آمنه مشوش و پریشان خاطر گردید هیچ کس نبود مصمم شد دختران عب المطلب را به کمک بطلبد و از نگرانی برهد، به ناگهان از کنار بالین خود آواهای دلپذیری شنید بسان سخنگویان اسروش شکرریز فرشتگان پاک با هم گفتگو می کردند سخنان درباره آمنه و تسهیل زایمان بود .آمنه از الحان دلپذیرآنان درد خود را فراموش کرد سراز بالین برداشت آنان را بشناسد از آنجا که سخن گفتن آن خوشبویان شبیه آدمیان نبود امنه محو تماشای جلال آنان گردید .                                                 

نور بسان شیدریزان ستارگان بر اتاق او پرده فکنده چهار بانوی زیبای نورانی پیش آمدند کنار رختخواب او ،خندان با او به مهر و عطوفت پرداختند چهره نورانی و گیرای آن بانوان ابرو گشاده ملکوتی آمنه را مبهوت و مسرور کرد چشمان آمنه از دیدار جمال زیبا و دل انگیز آنان قوت گرفت ؛هنگام سخن گفتن رایحه نکهت دهانشان اتاق را خوشبو کرده بود آنچنان خوشپوش و پاکیزه بودند ،بسان لباسهای آنان در روی زمین نظیر نداشت آمنه گفت :جان من به قربان شما مهربانان عزیز که به یاری من محزون بی غمگسار آمده اید شما کیستید از کجا آمده اید چگونه از حال من بی همزبان با خبر گشته اید.                                                                                                                                           

یکی گفت : من آسیه خداپرست همسر فرعون هستم .دیگری گفت: من مریم عذرأ دختر عمران مادر عیسی (ع) هستم .سومی که عقبتراز آن دو بانوی جمیل ایستاده بود گفت :من هاجر مادر اسماعیل ذبیح الله هستم و چهارمی گفت :من کلثوم خواهر موسی بن عمران (ع) هستم . ازما بیم مدار به امر خداوند بزرگ برای کمک به زایمان تو که فرزند محبوب و برگزیده حق تعالی عزوجل را به دنیا می آوری آمده ایم .آمنه ازدیدن جلال و جمال و لطف و مهر وگونه های گلگون جوان ان زیبارویان ملکوتی غرق در حیرت و دلگرمی گردیده بود تبسم ملیحی بر لبان یاقوتیش نقش بست در این هنگام فرشته سفیدی با مهربانی با بالها و پرهای لطیفش را برای رفع خوف از او بر پهلو و شکم حضرت مالش داد و ناگهان لرزه بر بتهای بتکده بت پرستان افتاد اوثان و اصنام فروریخت ،طاق عظیم کسری شکست فرزند گرامی آمنه ،محبوب عرش الهی ،به دنیا آمد.                                                                                                       

  تاریخ میلاد مسعود

جمعه نزدیک بامداد صبح صادق 17 ربیع الاول برابر 20 اوت 571 میلادی عم الفیل 29 امردادماه این است تاریخ دقیق میلاد مسعود حضرت محمد رسول الله (ص) در تمام تواریخ دنیا میلاد پیامبر اکرم را با بروز وقایع شگفت انگیز ضبط کرده اند.مورخین دیگر روز جمعه 17 ربیع الاول را برابر 28 نیسان و بیستم شباط رومی و 17 دیماه فرس 55 روز گذشته از واقعه فیل و قصه ابرهه نگاشته اند .محل ولادت مقدس در مکه معظمه در کوی (ارقاالمولد) معروف به شعب بنی هاشم سرای بن یوسف مذکور آمده است.                                                                                                  

وقایع جهانی میلاد مقدس                                                                               

تیسفون (مداین ) روزی انوشیروان دادگر صدای مهیبی شنید به عرض شاه رسانید ،جسر بزرگ دجله شکست و فروریخت .انوشیروان از شنیدن این خبر ناراحت شد ،ابرو درهم کشید فرمان تجدید ساختمان آنرا داد دوباره آن جسر را ساختند باز هم شکست ؛شکستن پیاپی جسر نوساخته دجله در مدت دوسال که با بانگ مهیبی همراه بود ،موجب خشم و نگرانی شاه گردید.                                                                                                                     

شبی دیکر شاهنشاه بزرگ ساسانی در خوابگاه خود در کاخ طاق کسری غنوده بود،به ناگاه بانگ مهیبی اورا از خواب بیدار کرد ،طاق عظیم کاخ کسری از وسط ترک برداشته و 14 کنگره آن فروریخته بود بطوریکه انشیروان از لای درز شکافته شده آن ستارگان آسمان را به خوبی مشاهده کرد .مشهور است شکاف طاق بشکل شمشیر بود ،در واقع بشارت شمشیری که اسلام با آن جهان را فتح کرد.پادشاه بزرگ ساسانی با همان لباس سفید خواب ،کسی را در پی بوذرجمهر وزیر فرستاد،او به خدمت رسید.انوشیروان گفت: فرو ریختن جسر بزرگ دجله سه بار در مدت دوسال و شکستن این طاق عظیم کاخ من و خوابهای وحشتناکی که در شبهای اخیر دیده ایم موجب پریشانی خاطر ما گردیده است                                                                                                                                                 

بوذرجمهر با تدبیر به عرض رسانید که امروز نیز خبر رسید به ناگهان هر سه آتشکده بزرگ ما یعنی آتشکده مقدس فارس ...آتشکده آذربرزین مهر (آتش مهربالند،ریوند خراسان)و آتشکده آذر گشنسب شیزآذر بایجان (آتش اسب نر ) یک جا پس از قرنها روشنی و تابش به خاموشی گراییده و دریاچه ساوه به ناگهان خشک شده است ،آنچه از اخبار و کتب و روایات استنباط می شود آن پیامبر بزرگی که خدا وند کریم بشارت ظهور او را فرموده است دیشب متولد گردیده است چون این طفل تازه به دنیا آمده ملک آسوده خاطر باشند در دوران سلطنت پر معدلت شاهنشاه خطری متوجه مقام و کشور شاهنشاهی ایران نخواهد شد لااقل چهل سال طول خواهد کشید تا او مبعوث به نبوت شود و این از اخبار کتب و خوابهای شاهنشاه تعبیر می شود و پیغمبر اکرم نیز خود فرموده است :ولدت فی زمن ملک عادل و هو انوشیروان(تفسیر طبری) یعنی در دوران انوشیروان دادگر تولد یافته ام .اکر جلوس انوشیروان را 531 و درگذشت او را 579میلادی بدانیم عام الفیل در 570 بوده ،بنابراین میلاد پیغمبر اکرم (ص) درست در اواخر دوران سلطنت این پادشاه بزرگ ساسانی بوده است.                                                                                                                   

  بر گرفته شده از کتاب، محمد رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم ،به قلم و تالیف ذبیح الله قدیمی رضوانی

سلام بر قایم آل محمد

به نام آنکه زیبایی ها را آفرید

 

سالروز آغاز امامت و ولایت فخر کون و مکان ،سرچشمه رافت و مهربانی ،یگانه دادگستر و منجی همه آزاد مردان و آزاد زنان جهان بر همه مبارک باد.                                                                                    

 حمد وسپاس مخصوص خدایست که عشق و نفرت ، زیبایی و زشتی ، عدل و ظلم ،وصل و هجران را در کنار یکدیگر آفرید وآنچنان معنایشا ن را با هم تلفیق کرد که هر کدام از آنها بدون وجود دیگری معنا و مفهومی ندارد  و انتظار را پلی میان هجران یار و وصال او قرار داد تا عاشق عمق نیاز به معشوق را درک کند ووصالی زیباتر و ماندگارتر را به عاشق و معشوق هدیه کند و این است نهایت لطف و سخاوت پروردگار.

 

مهدی جان ! سالهاست که در انتظار آمدنت چشم به افق دوخته ایم تا که از پس پرده های غیبت رخ بنمایی" و ز زانفاس خوشت" بوی خوش آزادی ،عدالت ،مساوات و برادری و ظلم ستیزی را استشمام کنیم.                                                                                                                              

آقا جان ! از دورادور تاریخ در تاریکی و خفقان و جهل و نادانی، را که خود مسبب آن بوده ام ،چراغ به دست به دنبال گمشده ای می گردم،گمشده ای که دورادور نگاهش را احساس می کنم ولی آنقدر به گناه و معصیت آلوده شده ام که چشمانم یارای دیدن آن جمال نورانی را ندارد؛ خسته و ناامید می خواستم که مسیر آمده را بازگردم ،ناگاه هاتفی ندا در داد : " یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور " نهال امید در دلم جوانه زد ،آقا جان ! این بار جیب خالی آمده ام ،آمده ام تا یوسف بخرم ،بهایش را نمی دانم ،نمی خواهم هم بدانم، چراکه توانایی پرداختش را ندارم ،همینکه مرا ازجمله خریدارانش بخوانند برایم کافیست . پس مهدی جان !بیا و کلبه احزانمان را با رحمانیت و رحیمیت الهی که در تو جلوه گر شده ،به گلستان مهر و محبت و رحمت مبدل کن .                                                                                               

   

مهدی جان ! سالهاست که در این تاریکی و ظلمات و جهل شمع به دست در میان انبوهی از قرائتهای مختلف از دین واحد الهی به دنبال حقیقت می گردم .گروهی دنیاطلب! همه چیزرا در دنیا دیده اندو آخرت و سرای باقی را رها کرده اند و گروهی متحجر!! آخرت را چسبیده اند و دنیا را رها کرده اند ،من از میان اینها آن قرائتی را طالبم که هم دنیای مرا و هم آخرتم را تضمین کند .پس بیا و با قرائت زیبا و الهیت از دین خط بطلانی بر همه قرائتهای ناصحیح از آن دین جاودانه بکش.                                                         

ای پادشه خوبان !امروز که سالروز آغاز امامتت را به نظاره نشسته ایم ،دد منشان و دیو صفتان با خواسته ها و انگیزه های حیوانی با قتل و عام ،غارت و ظلم و ستم به انسانهایی مظلوم و بی پناه ، ارمغان خود را آزادی و عدالت و بیداری جوامع عنوان می کنند.از آن سو عده ای متحجر با کوته بینی خود به نام پیاده کردن اسلام واقعی به ظلم و ستم به مردم بی پناه،دین خود را ادا می کنندواز پشت به اسلام ،دین رافت و مهربانی ،خنجر می زنند. اسلام را گوشت قربانی خود کرده اند و هر کس به طریقی آن را بذل و بخشش می کند ،هرجا که توجیهی برای رفتار و اعمالش نمی یابد ،پای اسلام را به میان می آورد.آقا جان ! بیا که دلمان ازاین همه نیرنگ و ریا و از اینهمه افراط و تفریط به جان آمده؛ بیا و با حضور سبزت وعده الهی در کلام جاویدانش را محقق کن و دست نوازشت را بر همه محرومان و ستمدیدگان عالم بکش و با عدالت و رافت و مهربانیت ،مهر خاموشی و سکوت بر دهان همه ظالمان و مستکبران عالم بکوبان.                                             

ای گل خوش عذار بوستان محمدی ! بگذار این بار نه از زبان یک مسلمان شیعه ،که از زبان همه آزاد مردان و آزاد زنان جهان با هر مکتب و مرامی و شریعتی از تو بخواهم :                                              

 

 

ای پادشه خوبا ن،داد از غم تنهایی                     دل بی تو به جان آمد وقتست که باز آیی

دایم گل این بستان شاداب نمی ماند                            دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد                   کزدست بخواهد شد پا یاب شکیبایی

یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم        رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجائی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست                 شمشاد خرامان کن تا باغ بیارائی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد            شادیت مبارک باد ای عاشق شیدائی

        

                                                             

                                                                

 

سلام بر یگانه منجی بشریت

سینه شده دارالعزا یا زهرا یا زهرا     سامره شد کرببلا یا زهرا یا زهرا

یا رب از زهر جفا سو خت زپا تا به سرم     شعله با ناله برآید همه دم از جگرم

ای مقتدای نیکی ها و خوبی ها! این خاک خشک و عطش ناک، میزبان خوبی برای روح عرش نشین تو نبود و میله های سرد زندان و زنجیرهای دست و پایت نیز تاب دیدن این همه بی رحمی را نداشت. مناجات های نیمه شب و سجده های طولانی ات، شب های ظلمانی زندان را با سحر پیوند می داد و هر دل مرده ای را به نسیم بهشتی مژده می بخشید. سلام بر تو که از دامان خاک به افلاک پر کشیدی. به امید روزی که آفتاب ظهورش از پس سال های غیبت، بیرون آید تا غم از دست دادن پدر خود را بر سینه مالامال از درد شیعیان هموار نماید.

شهادت یازدهمین نور تابناک هدایت و خورشید جهان تاب زهد و پارسائی، امام حسن عسکری علیه السلام را به پیشگاه امام زمان عجل الله تسلیت می گوئیم.

 

ابومحمد حسن بن علي، امام يازدهم از ائمه عشر (ع) و سيزدهمين معصوم از چهارده معصوم (ع)، پدر بزرگوارش امام هادي (ع) هنگام تولد فرزند، شانزده سال و چند ماه بيشتر نداشت، مادرش بانويي صالحه و عارفه به نام سوسن يا حديثه يا سليل بود. تولدش با اختلاف روايات در ماه ربيع الاول يا ربيع الاخر سال 231 يا 232 ق و بنا به اكثر روايات در مدينه اتفاق افتاده است.

مدت كوتاه حيات امام به سه دوره تقسيم مي گردد: تا چهار سال و چند ماهگي امام (و به قولي تا 13 سالگي) از عمر شريفش در مدينه سر برده، تا 23 سالگي به اتفاق پدر بزرگوارش در سامرا مي زيسته (او پدر بزرگوارش امام هادي (ع) در محله عسگر قرارگاه سپاه در شهر سامرا زندگي مي كردند و به عسگري لقب يافتند) و تا 29 سالگي يعني شش سال و اندي پس از رحلت امام دهم (ع) در سامرا ولايت بر امور و پيشوايي بر ستون را بر عهده داشته است.

 

موضع علمي و آموزشي امام:

ـ مواضع علمي او (ع) در پاسخهاي قاطع و استوار در مورد شبهه ها و افكار كفر آميز و بيان كردن حق، باورشان مناظره و گفتگوهاي موضوعي و مناقشه ها و بحثهاي علمي، و همزمان با آن فعاليتها،‌ كوششهاي ديگر از قبيل صادركردن بيانيه هاي علمي و ... (بوده است)....

ـ كندي (ابويوسف يعقوب بن اسحاق) فيلسوف عراقي در زمان امام (ع) پيرامون متناقضات قرآن،‌كتابي تدوين كرد بوسيله بعضي از منسوبان به حوزه علمي او، ‌با او تماس گرفت و كوشش او را با شكست روبرو كرد وكندي را قانع فرمود كه در اشتباه بوده است. كندي توبه كرد اوراق خود را سوزانيد.

 

موضع نظارت بر پايگاههاي مردمي:

ـ موضع امام (ع) در اين زمينه، نظارت بر پايگاههاي مردي خود و پشتيباني از آن پايگاهها و بالابردن درجه آگاهي آنها و مجهز كردن آن با همه اسلوبها و روشهاي پايداري و بالابردن به سطح پشتازان متعهد بود. امام غالباً آنان را هشدار مي داد تا در دام عباسيان نيفتد ودر مصائب روزگار از نظر اقتصادي و اجتماعي به علت بدبختيها و رفتار بيرحمانه حكام كه با آن روبرو مي شدند، به آنان كمك مي رسانيد.....

ـ براي امام از مناطق گوناگون اسلامي كه پايگاههاي توده اي او آنجا بود، بوسيله نمايندگان او كه در آن مناطق پراكنده بودند اموال بسيار مي بردند و امام با دقت بسيار و با روشهاي گوناگون مي كوشيدند تا آن امر را كاملاً از چشم دولتيان بپوشاند و به نحوي پنهاني عمل كند....

ـ دولت عباسيان در برابر ياران امام (ع) و در پايگاههايي كه پشتيبان ا بودند، قاطعانه و بيرحمانه ايستادگي مي كرد و براي از ميان برداشتن خط مشي و برنامه امام و پراكندن و اداره كردن ياران او كوششهاي فراوان بعمل آورد....

موضع امام درمقابل آن كوششها، پندگويي بود كه به ياران دلداري مي داد و مي فرمود: (تهيدست و با ما بودن، بهتر كه توانگر بودن و با غير ما بودن. كشته شدن با ما، بهتر كه زنده بودن با دشمن! ما براي هر كس كه به ما پناه آورد،‌ پناهگاهيم و براي آن كس كه بخواهد به وسيله ما ببيند، نوريم، و آن كس را كه به ما پناه آورده، عصميتم و هر كس كه ما را دوست بدارد بحقيقت در بزرگي و مقام با ما است و هر كس كه از ما منحرف گردد، جاي او در آتش است)

 

موضع چهارم آماده كردن مسئله غيبت:

ـ  امام حسن عسكري (ع) به وضوح مي ديد كه اراده الهي براي ايجاد دولت الله بر روي زمين و در برگرفتن همه جهان انسانيت و گرفتن دست مستضعفان در زمين، بر اين تعلق گرفته است كه فرزندش غيبت كند تا خوف آنان به امنيت خاطر تبديل گردد و خداي را عبادت كنند و هيچ چيز را شريك او نگيرند.

ـ فعاليت امام حسن عسكري (ع) و برنامه ريزي او در تحقق بخشيدن هدف مزبور به دو كار مقدماتي نياز داشت:

      1-  مخفي كردن مهدي (عج) از چشم مردن و نشان دادن وي فقط به بعضي از خواص.

      2-  آنكه به هر ترتيب، فكر غيبت را در اذهان و افكار رسوخ دهد و به مردم بفهماند كه اين مسئوليت  اسلامي را بايد تحمل كنند و مردم را به اين انديشه و متفرعات آن عادت دهند....

بيانيه امام حسن عسكري (ع) سه شكل داشت:

الف) ...... بيانيه هاي كلي و عمومي درباره صفات مهدي (ع) از قبيل: «وقتي قيام كند، در ميان مردم با علم خود داوري خواهدكرد مانند داوري داود كه از بينه و دليل پرسشي نمي كرد».

ب‌) توجيه و نقد سياسي در مورد اوضاع موجود، و مقرون كردن آن به انديشه وجود مهدي (ع) و ضرورت ايجاد دگرگونيها از سوي او و از اين قبيل است: «وقتي قائم خروج كند به ويران كردن منابر و جايگاههاي خصوصي در مساجد فرمان خواهد داد اين جايگاهها به منظور امنيت و محافظت خليفه از تعدي، و براي افزودن هيبت او در دل ديگران بنا شده است.»

ج‌) اعلاميه هاي كلي براي پايگاهها و اصحابش كه در آن، ابعاد انديشه غيبت براي آنان و ضرورت آمادگي و عمل به آن از ناحيه رواني و اجتماعي توضيح داده شده بود، تا غيبت امام (ع) و جدايي او را از آنان بپذيرند. امام به ابن بابويه نامه اي نوشت و در آن فرمود: «بر تو باد بردباري و انتظار گشايش، پيمبر فرمود: برترين عمل امت من انتظار كشيدن گشايش است و شيعه ما پيوسته در اندوه است تا فرزندم ظهوركند........»

3-  راه ديگري كه امام براي آمادگي غيبت دراذهان مردم انجام داد پنهان نمودن خود و برقراري رابطه با دوستان و طرفداران ازطريق مكاتبه و مراسله بوده است. همچنين نظام و روش وكالتي و وساطتي كه امام حسن عسكري (ع) با پايگاههاي مردمي خود برگزيد، روشي ديگر از روشهاي بود كه براي فهماندن مسئله غيبت آماده شده بود............

شهادت امام (ع)

از ابو الاديان نقل كرده اند كه گفت: من خادم امام عسكري بودم و رسائل او را به شهرهاي ديگر مي بردم و جواب مي آوردم،‌ در بيماري منتهي به رحلت وي هم نزد او رفتم نامه هايي را كه نوشته بود به من داد و فرمود به مداين ببرم من رفتم و پس از پانزده روز برگشتم اما ديدم بانگ زاري و شيون از خانه امام بلند است و جعفر بن علي بر در خانه ايستاده به تعزيت شيعيان پاسخ مي دهد. با خود گفتم اگر اين مرد امام شد باشد كار امامت دگرگون خواهد شد. در اين آن خادمي بيامد و به جعفر گفت كار تكفين تمام شد بيا بر جنازه برادرت نماز بگزار جعفر و همه حاضران به داخل خانه رفتند من هم رفتم و امام را كفن شده ديدم. جعفر پيش رفت تا در نماز امامت كند وقتي خواست تكبير بگويد ناگهان كودكي با چهرة گندمگون و موئي كوتاه و مجعد و دندانهايي كه بينشان گشادگي بود پيش آمد ورداي جعفر را كشيده گفت: اي عم عقب برو من براي نماز بر پدرم از تو شايسته ترم جعفر در حاليكه رنگش از خشم تيره شد عقب رفت و آن كودك بر جنازه امام نماز گزارد او مهدي موعود امام دوازدهم (عج) بود.

سلام علی آل یاسین

 

ستایش مخصوص خدایست که ارحم الراحمین است

 

سلام بر مهدی فاطمه (عجل الله فرجه)

با سلام و تبریک مجدد سال نو

 

این جملات نظرات یک بازدید کننده از این وبلاگ می باشد:                                                         

 

آخه یه علافه . علاقیرتک بی شعور حزب الهی نفهم خر از خدا و مذهب چی می فهمی . خدایی که ارزش یه تیکه عرق رو هم برات نداره اونوقت تو مجبوری از صبح تا شب براش سر رو مهر بزاری . راستی اگه یه نفر احمق مثل خودت که هیچی هم نداره پولش هم حلاله روزش 20 ساعت هم جون می کنه بعدش هم یه بچه فلج داره یه عالمه هم قرض و قوله رو سرشه به نظر تو ایا باز هم باید بگه خدا رو شکر . از اونطرف هم یه مشت عرب پاپتی از خدا بی خبر اسم خودشون رو گذاشتن امام و بعدش هم آبروی خدا رو بردن
درش رو گل بگیر .

 

دایره ی وسعت فهم و شعور شما و همینطور منطق شما به اندازه یه اتم هیدروژن هم نیست . ولی ما که یک عمر دعا کردیم چیزی ندیدیم . این رو هم بدون اگه به قول خودت آقات ظهور کنه اولین کسی رو که می کشه همین خود تویی
منتظر باش تا اموراتت بگذره

جوابیه                                                                                               

   

با توجه به اینکه امروزه در جامعه ای زندگی می کنیم ،که اگر نگوییم در کل جامعه که حداقل در نسل دانشگاهی و فرهیخته جامعه مان مباحثی از جمله جامعه مدنی ،آزادی نظر ،عقیده و بیان ،بحث ، مناظره و روشنفکری ...به جای فحاشی و هتاکی و...قرار گرفته است ؛هنوز هم افرادی با انگیزه های نامعلوم و شاید دوستانی نادان؟!! با هتاکی و اهانت و زیر سئوال بردن وجود اقدس الهی و وجود غیر قابل انکار پیامبر اکرم (ص)و ائمه ی اطهار (ع) ،به جای بحث و مناظره ، قصد شبهه افکنی در دین مبین و جاودانه اسلام ومذهب تشیع دارند.                                                                                                             

بازدید کننده ی محترمی که خود را <<به تو هیچ ربطی نداره >> معرفی کرده ای !ادب و احترام شما نشان دهنده وسعت فهم و شعور شماست ! و بازدید کردن شما از وبلاگ یو سف زهرا و نوشتن مطالبی پیرامون آن ،نشان دهنده آن است که شما بیکار ،علّاف و... نیستید!                                                

اگر این فحاشی و هتاکی ها نسبت به حریم امن الهی و ساحت مقدس ائمه اطهار (س) موجب نزول عذاب الهی نشود ،لااقل موجب از بین رفتن نعمتهای دیگر خداوند می شود.بسیاری از این مصیبتهایی را که شمردید ،ناشی از طرز فکر و عملکرد خود انسانهاست و ارتباطی به وجود لا یزال حضرت رحمن رحیم ندارد.                                                                                                                               

مگر پروردگار عالم،حمد و ستایش مخصوص اوست،عقل ،قدرت بازو و اختیار را به ما عنایت نفرمود تا زندگی سالمی را برای خود مهیا کنیم ؟!!!چرا بدبختی هایی را که خودمان در ست کرده ایم و در آن دست و پا می زنیم ،به خدای متعال نسبت دهیم ؟!!                                                                              

عزیز من ! خدا را از آن رو شکر گزاریم که به ما نعمت داد و برای ما راهنمایانی فرستاد تا زندگی دو جهان را آباد کنیم و دچار این بد بختی ها و کج فهمی ها نشویم !!!                                                             

اما متاسفانه به جای اینکه با تحقیق و تفکر در باره ی مسایل دینی و مذهبی در برابر خدا و رسولان او موضع بگیریم؛با دیدن برخی مشکلات مردم و مسائلی که در جامعه وجود دارد که خود جای بسی شک و تردید دارد ،به تخطئه و توهین به مقدسات می پردازیم .آیا در برابر پدر ،مادر و فرزندان خود هم اینگونه هستیم ؟!وآیا دوست داریم که دیگران هم در باره ی ما اینگونه ظاهر بینانه و بی ربط قضاوت کنند؟!          

باشد که عالمانه تر و مودبانه تر حرفهای یکدیگر را بشنویم وبا وسیع تر کردن گستره دید و تفکرمان شاهراه نور را از چاله های ظلامات تشخیص دهیم و در این شب تاریک به بیراهه نرویم و در وادی نیستی به هلاکت نیفتیم. ان شاءالله                                                                                                       

به امید حضور در عصر ظهور

 

مدیریت وبلاگ یوسف زهرا

Re_sharifi79@yahoo.com

                                                                                                                   

                                                            

                                                                                                               

 

سلام بر یوسف زهرا (عج الله فرجه)

 

از دورادور تاریخ

    در تنگاتنگ لحظه های سنگین صبر و استقامت

         نام تو را زمزمه می کردیم

             و توان از صدای گام های آمدنت می گرفتیم.

آمدنی بودی که دردها را تاب می آوردیم

قرنهاست که خود را در زیر بار گرانسنگ انتظار آزموده ایم

      و هنوز ایستاده ایم و خواهیم ایستاد

           تا در زیبا ترین هنگامه ی روزگاران

                        به لبخند شور آفرین ظهورت

                                       زخم کهنه مظلوم را مرهم گذاریم .

 

اللًهم عَجًًل لِولیکَ الفرج